Een van de dingen die ik het minst had verwacht toen ik met Pigeon begon, was dat mensen die mijn brievenpakketten kochten, ze zouden gebruiken om te schrijven naar ik, om je te bedanken. Het was zo heerlijk verrassend! Ik heb Pigeons gehad uit het Verenigd Koninkrijk, de Verenigde Staten, Duitsland en nog verder weg, allemaal om te zeggen hoe blij ze waren toen ze Pigeon ontdekten, hoeveel ze ervan houden en wat het voor hen betekent om op een andere manier contact te kunnen maken met hun vrienden en familie.

En het heeft me aan het denken gezet over het idee van dankbaarheid - over de hele kwestie van dankjewel zeggen.

De meeste websites hebben tegenwoordig een rubriek met recensies. Recensies zijn overal! En vaak zijn ze heel nuttig. Als je niet kunt beslissen welke platenspeler/matras/auto je wilt kopen, kijk je naar de recensies en zie je welke het hoogst gewaardeerd wordt. Maar je krijgt ook hele vervelende... 'De waterkoker werd op tijd geleverd en de bezorger was erg vriendelijk. Vijf sterren!' (Maar hoe was de waterkoker eigenlijk? Kookte het water echt...?)

Zelfs als je tegenwoordig een bedrijf belt, wordt je gevraagd om het gesprek te beoordelen. 'Ja, ik vond het heerlijk om de annulering van mijn verzekeringspolis te bespreken...) Gisteravond heb ik me aangemeld bij een online account en vanochtend kreeg ik een e-mail waarin me werd gevraagd om 'mijn recente [bedrijfsnaam] ervaring evalueren'. Geen dank.

Maar misschien vergeten we met al deze beoordelingen en meningen een eenvoudigere, oudere praktijk - de praktijk van dankbaarheid. Van het zeggen van die twee mooie, kleine woordjes - dank je wel.

Misschien wel de grootste indicator van hoe belangrijk deze twee woorden eigenlijk zijn, is merken hoe we ons voelen als we niet horen. Als je een maaltijd kookt en je kinderen eten het op en verlaten gewoon de tafel. Of als je een auto aan de kant zet, zodat ze kunnen passeren, en de bestuurder vervolgens niet zwaait. (We hebben dit jaar Kerstmis in Edinburgh doorgebracht en bizar genoeg merkte ik een groot verschil tussen bestuurders in Edinburgh en bestuurders in Birmingham als het hierop aankomt - ze zeggen wel dat hoe noordelijker je gaat, hoe vriendelijker de mensen zijn...). Hoewel het maar kleine gebaren zijn, maken ze een groot verschil.

Er zijn zelfs onderzoeken die aantonen dat dankbaarheid onze gezondheid, onze relaties en ons algehele welzijn kan verbeteren.

In deze tijd van het jaar worden we allemaal aangemoedigd om bedankbrieven te schrijven. Dankbaarheid uitdrukken voor de sokken, theedoeken en grappige mokken die we met Kerstmis hebben gekregen. Maar een gesprek met een vriendin zette me onlangs aan het denken over het idee om dankbaarheid uit te drukken voor iemands vriendschap - niet alleen bedanken voor de geschenken die ze geven, maar voor het geschenk dat ze zijn. Ik vond dat een heel leuk idee.

Het is ook de moeite waard om te onthouden (en alle ouders zullen dit weten) dat als je wilt dat je kinderen opgroeien met dankjewel zeggen en dankbaarheid uiten, je jong moet beginnen (daarom hebben we onlangs onze eerste twee Kinderduiven). (Als je het schrijven van bedankbrieven echt leuk wilt maken, moedig je kinderen dan aan om bedankbrieven te schrijven voor cadeautjes die ze hebben gekregen. niet zoals - ze zullen het leuk vinden om witte leugens en dubbele betekenissen in hun brieven te verzinnen!)

Een van de meest ongebruikelijke 'bedankjes' die ik ooit heb ontvangen was van een gevederd vriend... Een paar jaar geleden, toen ik nog werken in ons tuinhuisje na de pandemie vloog er een grote vogel tegen het raam. Ik haastte me naar buiten en vond hem verdoofd op de grond liggen. Ik schepte hem op en stopte hem in een kartonnen doos met wat gras en water tot hij weer op krachten kwam, en uiteindelijk vloog hij weg. De volgende dag werkte ik in de schuur met de deur open, toen ik buiten een schuifelend geluidje hoorde. Ik ging kijken en daar was precies dezelfde vogel - hij stond daar maar en vloog niet weg zoals je zou verwachten. Ik besloot dat hij was teruggekomen om me te bedanken dat ik voor hem had gezorgd.

En je hebt het nu vast al geraden, maar de vogel was een duif.

John Morse-Brown
Januari 2025